Naar schatting ontwikkelen jaarlijks circa 2 miljoen ziekenhuispatiënten die op mechanische beademing worden geplaatst, een beademingsgeassocieerde pneumonie (VAP), met een mortaliteitsratio tot 13% in de VS. Ademhalingsslangen zijn gevoelig voor de opbouw van condens en vormen daarmee een risico op microaspiratie. Met bacteriën geladen microdruppels kunnen opnieuw in de longen terechtkomen, waardoor de kans op het ontwikkelen van VAP toeneemt—een risico dat groter wordt naarmate iemand langer geïntubeerd moet blijven en continue mechanische ventilatie nodig heeft.

Beademingsapparaten zijn vaak uitgerust met condensaatafvangsystemen die helpen voorkomenhet ophopen van condensaat te voorkomen. Echter, het openen van een ademhalingscircuit om deze val te legen zorgt niet alleen voor extra werk voor verpleegkundigen en zorgverleners, maar verhoogt ook het risico dat bacterierijk vocht, dat zich boven de endotracheale tube (ET) verzamelt, langs de cuff in de longen lekt. Polyolefine materialen, die het meest worden toegepast bij de productie van respiratoire slangen, laten condensaat niet ontsnappen. Ontwikkelaars van beademingsslangen kunnen een concurrentievoordeel behalen door gebruik te maken van een copolyester-elastomeer materiaal dat in staat is vocht door de wand van de slang naar de omgeving te transporteren. Deze aanpak voor het verminderen van condensatie (‘rainout’) kan de vorming van condensaat aanzienlijk beperken en mogelijk de behoefte aan een condensaatval volledig elimineren – waardoor het risico op VAP wordt verlaagd, het ontwerp van ademhalingscircuits wordt vereenvoudigd en kostenbesparingen worden gerealiseerd.

Wij ondersteunen farmaceutische bedrijven en producenten van medische hulpmiddelen bij het begrijpen van de methodologieën en wetenschappelijke principes achter duurzaamheid. Download onze nieuwe whitepaper om te ontdekken hoe onze pragmatische oplossingen uw uitdagingen op het gebied van medische hulpmiddelen kunnen oplossen, met blijvende aandacht voor duurzaamheid.